یه کلمه حرف حساب

بزنگاهی در روز حسرت

harfehesab — Thu, 30 Oct 2008 08:39:18 GMT

تا به حال در خصوص فیلم وسریال هایی که بر پرده ی سینما وتلوزیون به تصویر کشیده می شوند و دغدغه ی دین را یدک می کشند این پرسش برایتان مطرح شده است که آیا این تصاویر متحرک به دین سینمایی تعلق دارند یا سینمای دینی؟

درست است.دین سینمایی نوعی دین یا به تعبیر دقیق تر بازی با دین و قبض وبسط آن است در حالی که سینمای دینی در نقطه ی مقبل آن قرار دارد.

برنامه ی دینی بای نسبت به دین شبهه زدا باشد، نه شبهه زا،!! اما گاهی صدا و سیما برنامه هایی را ارائه می کند که نه تنها شبهه زدا نیست بلکه در ذهن مخاطب خود ایجاد شبهه می کندو جز سست کردن ایمان عده ای و ایجاد تردید فایده ی دیگری ندارد.

اخیرا صدا و سیما به ارائه ی برنامه هایی در باره ی اعتقادات مردم می پردازدکه جای تامل است که آیا در ازای افزایش کمیت چنین برنامه هایی چقدر روی کیفیت آن کار می شود؟

مثلا در سریال روز حسرت به شیوه ی بسیار سطحی به حضور بازیگران در عالم برزخ و بیان مشاهدات می پردازد و به جای اینکه حخاطب در درون خود به شکل عمیقی به این مساله فکر کند و تحولی ایجاد شود، بیشتر لبخند می زند.

البته جای این سوال هم هست که چرا صدا و سیما سریال های معناگرایش را!!! مخصوص ماه رمضان می داند؟؟؟!!!

از طرف دیگر تلوزیون نقش عمد ه ای در مصرف گرایی و تجمل پرستی افراد دارد.

علاوه بر این چندی است که طبقه ی محروم دستمایهی خوبی برای مضحکه شده است.شما باید بر دغدغه های طبقه ی مرفه بگریید یا بر مصائب طیقه ی محروم بخندید.

طبقه ی محرومی که در این سریال ها نشان داده می شود هیچ ریطی به طیقه ی محروم جامعه نداردودر این سریال ها مثل سریال بزنگاه طبقه ی محروم نادان تلقی می شوند که شما را وادار می کنند که با نادانی آن ها بخندید!!!

ونتیجه گیری اخلاقی از سریال های ماه رمضان:!!

فریده با برادر زاده ی حاج مرتضی ازدواج می کد!کامران با فرزانه ازدواج می کند!نادر با همسرش آشتی می کندو مسعود هم....!!!

سلام بر تو ای بزرگترین ماه خدا و ای عید عاشقان حق

harfehesab — Mon, 08 Sep 2008 12:46:24 GMT

در صحيفة سجاديّه دعائي است به نام دعاء وداع ماه مبارک رمضان . در مقدّمة اين دعا حضرت کلّيات نعمت هاي الهي را مي شمارد و اينکه بخشش هاي خداي سبحان ابتدائي است ، نه روي استحقاق ؛ اينها را هم ذکر مي کند تا بعد از آن مقدّمه مي فرمايد : يکي از بهترين بخشش هاي خداي سبحان ، ماه مبارک رمضان ، روزة اين ماه است

وصد البته اين دعاي وداع مال کسي است که با ماه مبارک رمضان مأنوس بود ه. آنکه با اين ماه نبود ، وداعي ندارد ! او که خدا حافظي نمي کند ! انسان از دوست اش خداحافظي مي کند . با کسي که يک مدّت مأنوس بود ، خداحافظي مي کند . اگر با کسي نبود که خداحافظي نمي کند ؛ وداعي ندارد ! آن که اصلاً نمي داند کي ماه مبارک رمضان آمد و کي سپري مي شود و چرا آمد و چرا سپري شد ، او چه کرد ، او وداعي ندارد ! امّا آخر ماه مبارک رمضان که شد ، امام سجاد عليه السلام در حدّ يک ضجّه و ناله اين دعا را مي خواند.چه خوب است اکنون که به پايان اين ماه پرنعمت و برکت الهي نزديک مي شويم ، گوش جان بسپاريم به دعاي وداع امام سجاد عليه السلام :

سلام بر تو اي بزرگترين ماه خدا و اي عيد عاشقان حق .

سلام بر تو اي کريم ترين همنشين از ميان اوقات و اي بهترين ماه در روزها و ساعات .

سلام بر تو اي ماهي که در طي تو برآورده شدن آمال نزديک گشته و اعمال در آن پخش و فراوان است .

سلام بر تو اي هم نفسي که قدر و منزلتت بزرگ و فقدانت بسيار دردناک است و اي مايه ي اميدي که دوريت رنج آور است .

سلام بر تو اي همدمي که چون رو کني ما را مونس شاد کننده اي و چون سپري شوي وحشت آور و دردناکي .

سلام بر تو اي همسايه اي که دلها نزد تو نرم شد و گناهان در نزد تو نقصان گرفت .

سلام بر تو اي ياوري که ما را در مبارزه با شيطان ياري دادي و اي مصاحبي که راههاي احسان را هموار و آسان ساختي .

سلام بر تو که چه بسيارند آزاد شدگان حضرت حق در تو و چه سعادتمند است کسي که حرمتت را به واسطه ي خودت رعايت نمود .

سلام بر تو که بسيار گناهان را از کارنامه ي ما زدودي و چه عيب ها که بر ما پوشاندي !

سلام بر تو که زمانت بر گناهکاران چه طولاني بود و در دل مومنان چه هيبتي داشتي ! سلام بر تو اي ماهيکه هيچ زماني با تو پهلو نزند .

سلام بر تو اي ماهي که از هر نظر مايه ي سلامتي .

سلام بر تو که مصاحبتت ناپسند و معاشرتت نکوهيده نيست .

سلام بر تو همچنان که با برکات بر ما وارد شدي و ناپاکي معاصي را از کارنامه ي ما شستي .

سلام بر تو که وداع با تو نه از باب خستگي و فراغت از روزه ات نه به خاطر ملالت است .

سلام بر تو که قبل از آمدنت در آرزويت به سر مي برديم و پيش از رفتنت بر هجرانت محزونيم .

سلام بر تو که چه بدي ها که به سبب تو از جانب ما گشته و چه خوبيها که از برکت تو به ما سرازير شده !

سلام بر تو و بر شب قدري که از هزار ماه بهتر است .

سلام بر تو که ديروز چه سخت بر تو دل بسته بوديم و فردا چه بسيار شائق تو مي شويم !

سلام بر تو و بر فضيلت تو که از آن محروم گشتيم و بر برکات گذشته اي که از دست ما گرفته شد .

بار الها ! ما اهل اين ماهيم که به آن شرافت بخشيدي و توفيق ادراکش را به ما عنايت فرمودي آن گاه که تيره بختان وقتش را نشناختند و از بخت بدشان از فضلش محروم شدند .

تويي سرپرست آنچه از معرفتش که ما را بدان برتري دادي و آنچه ازسنتش که ما را بدان رهنمون شدي و ما به توفيق تو به روزه و نماز آن برخاستيم همراه با تقصير و در آن اندکي از بسيار را به جا آورديم . خداوندا پس تو را سپاس همراه با اقرار به بديهامان و اعتراف به سهل انگاريمان . در حالي که در قلوبمان ندامت قطعي و بر زبانمان عذر صادقانه داريم .

پس ما را با توجه به اعتراف به تقصيري که در اين ماه داشتيم مزدي عنايت کن که تدارک کننده ي فضيلت هاي دلخواهمان و جايگزين ذخيره هايي که مرد علاقه ي ماست باشد .

و عذر ما را در کوتاهي از اداي حقت قبول کن و آينده ي عمرمان را به ماه رمضان آينده که در پيش داريم برسان و چون ما را به آن رساندي ما را بر انجام عبادتي که سزاوار توستياري ده و به انجام طاعتي که شايسته ي آن ماه است موفق دار .

و عمل صالحي را که موجب تدارک حق تو در آن دو ماه از ماههاي زمان خواهد بود به دست ما جاري فرما .

خداوندا ، هر گناه کوچکي يا بزرگي که در اين ماه به آن دست زديم يا معصيتي که به آن آلوده گشتيم ، يا خطايي که مرتکب شديم ،‌ از روي عمد يا فراموشي ، که در آن به خود ظلم کرده يا حرمت ديگري را بدان دريده باشيم .

پس بر محمد و آلش درود فرست و ما را از همهي آنها در پرده ي ستاري حضرتت بپوشان و به عفوت از ما بگذر و ما را در آن ماه شهره به پيش ديده ي شماتت کنندگان قرار مده و زبان طعنه زنندگان را بر ما باز کن و ما را به کاري بدار که سبب فرو نهادن گناهان و پوشاندن آن چيزي شود که در آن ماه بر ما نمي پسندي .

به مهربانيت که پايان ندارد و احسانت که کاستي نمي پذيرد .

آمين يا رب العالمين

قلعه یا زندان؟

harfehesab — Sat, 23 Aug 2008 18:37:18 GMT

دیوارهای بلند ، با برجکهای نگهبانی ، دری بزرگ و بسته و دربانی کنارش ایستادهو اغلب مسلح و جمعی درون این بنا و داخل این محدوده و کنترل هایی نسبت به ورود و خروج اشخاص .

اینها مشخصات کجاست ؟قلعه و دژ یا زندان؟

شباهت های زیادی میان آن دو وجود دارد.

اما، چرا زندانیان ، در پشت این دیوارهای بلاند و درهای بسته ، محبوسند؟و...چرا قلعه نشینان ، درون این دژ استوار پناه گرفته اند ؟

به یک تفاوت باید خوب دقت کرد .

در را به روی زندانیان می بندند، تا به بیرون فرار نکنند ومزاحم جامعه نشوند ، و در قلعه را می بندند ، تا دشمن و مهاجم ، از بیرون به داخل دژ رخنه نکند.

زندانیان اگر بگریزند، فساد و جرایم و تبهکاری شان به افراد جامعه می رسد ، ولی...

مهاجمان اگر به درون قلعه آیند ، بی گناهان را می کشند ، اموال را به غارت می برند و خانه ها را خراب می کنند .

پس، برای حفظ اموال و جان ها دورن قلعه ، این کنترل و محدودیت ، طبیعی ، پذیرفتنی ، قابل قبول و عقلایی است.

قلعه نشینان ، اگر به حفظ جان و مال خویش علاقه مند باشند ، باید از این دژبانی و دربانی و دیدبانی و کنترل استقبال کنند و اگر نبود ، خواستار آن شوند.

آیا حجاب و پوشش برای بانوان مانند قلعه است یا مانند زندان؟

شنیده ید که برخی مخالفان پوشش و هواداران بی بندوباری و آزادی غربی می گویند : چرا باید زن در داخل حجاب و چادر زندانی باشد؟

چرا بانوان پوشیده و با حجاب را ، سرمایه ها و گوهرهای گرانبهایی ندانیم و قلعه نشینانی که برای صیانت خود از دستبرد مهاجمان به دژ حجاب پناه برده اند؟

زندانی بودن به خاطر جرام و تخلفات ، زشت وننگ است، ولی در حصار قلعه زیستن به خاطر ایمن بودن از تعرض بدخواهان و مهاجمان ، پسندیده است و عقلایی و البته مایه ی افتخار!

بانوان را کسی به زور در حجاب زندانی نمی کند .

بلکه خودشان با اختیار ، حجاب را ب عنوان حصاری ایمن ، برای محفوظ ماندن از نگاه های هوس آلود و نیت های آلوده بر می گزینند ، تا گوهر عفافشان ، دیده های حریص را به وسوسه نیفکند.

این حجاب آگاهانه و انتخابی ، شخصیت یک خانم است که دوست ندارد ملعبه ی این و آن قرار گیرد و چشم های شهوت آلود ، از چهره و اندام و روی و موی او ، کامجویی کنند.

کجای این عیب و عار است؟

چه کسی دوست دارد در خانه اش باز باشد، تا نگاه هر عابر ، به داخل خانه اش افتد؟

اصلا مردم ، چرا برای خانه هایشان دیوار می گذرند و از در استفاده می کنند و برای در قفل می گذارند ودر را می بندند؟

این زندانی شدن نیست ، حفظ حریم خانه و حرمت اهل خانه است.

روح شهید بزرگوار ، مطهری عزیز شاد که این جمله نغز و عمیق از آن معلم شهید است :حجاب ،محدودیت نیست ، مصونیت است!..

و چه کلامی گویا تر از این؟

...

harfehesab — Fri, 15 Aug 2008 12:08:10 GMT

با دوستام قرار گذاشتیم که شنبه ی همین همفته برای ماه گرفتگی یه برنامه ی رصد از ساعت 8تا 1 شب بذاریم ،ولی این بار برای اولین بار بابا مخالفت کرد وقتی علت رو جویا شدم گفت آخه شب نیمه ی شعبانه ! اینو که گفت خودم تاآخرشو خوندم و خلاصه برنامه لغو شد .بابا حق داشت نگران بود آخه تو این شب هیچ کس توی شهر نمی تونه مسیر عادیه خودش رو بره بدونو اینکه نگران حادثه ای باشه ، سالهای قبل خیلی ها زخمی شدند ، پلیس خیلی ها رو میگیره، سال گذشته یه ماشین با سرنشیناشو بلند کرده بودند!!!! اخلاصه بد اوضاعییه ،دختر پسرها منتظرن این شب برسه و... چه انتظاری ! عجب منتظرایی داره آقا! البته باز هم بگم خیلی ها هم هستن که توی هیئت های مذهبی مراسم کاملا معنوی بر پا می کنن ، که متاسفانه هم عدشون کمه هم طرفداراشون! من که تو این شب گریم می گیره و بیشتر از هر وقت دیگه ای ظهور آقا رو ازخودش می خوام!

حریم و حرمت نگاه

harfehesab — Fri, 25 Jul 2008 08:45:18 GMT

پلک ها باز است ، در چشم انداز ما خیلی چیز ها قرار دارد ، دور یا نزدیک ، خوب یا بد ، روا یا نا روا ، حلال یا حرام.

چشم هم ، محدوده های ورود ممنوع دارد.

مگر به هر چه دیدنی است باید نگریست؟

مگر هر چه جلوی چشممان قرار گیرد ، مجاز به تماشاییم؟

مگر من من حق دارم دفترچه ی تو را بدون اجازه بخوانم؟مگر تو مجازی که بی اجازه ی دوستت آلبوم عکس او را ببینی؟

اگر در خانه یا اتاقی باز بود ، مگر باید دزدکی دید زد داخل آن را؟

مگو که دوست است و صمیمی ، و ما با هم این حرف ها را نداریم !

البته اگر رفاقت ها تا این حد باشد مشکلی نیست ولی همه مثل هم نیستند.

چشمی که حریم زندگی شخصی دیگران را مراعات نکند دیگر حرمت و ارزشی نداردو....همینگونه است چشم چرانی و نگاه های ناپاک . غرض آلود.

قانون هم ممنوع کرده که کسی ريال نامه ی دیگران را بگشاید ريال یا سرزده به خانه ی کسی وارد شود ، یا به مکالمات تلفنی مردم گوش دهد و استراق سمع کند.

هر کس ، محدوده ای از امور شخصی و زندگی خصوصی خود را از دید یا نگاه دیگران پنهان می دارد .در این محدوده ، دیگران هم موظف به حفظ حریم اند.

این که در روایات ، نگاه را تیری زهر آلو از جانب شیطان می دانند ، تنها نگاه شهوت آلود به نوامیس مردم نیست ، مصداق های دیگری هم دارد .

ملاک ، داشتن یا نداشتن مجوز برای نظر و نگاه است .

اگر مورد یا محلی ناروا بود دیده را باید فروبست. وگرنه این پلک ها برای چیست ؟

حضرت رسول (ص)در آخرین جمعه ی ماه شعبان و در استقبال رمضان ، خطبه ای مفصل خواند . در این خطبه از جمله سفارش هایی که کرد چنین بود :

چشم های خود را از آنچه نگاه به آن برای شما حلال نیست بپوشانید و فروبندید.

گاهی نگاه اول نگاه دوم را در پی دارد.

و همینگونه استمرار نگاه ها و سر انجام افتادن به حرام ، بین نگاه و گناه می تواند رابطه باشد .

چرا قلبمان را هدف و آماج تیرهای مسموم شیطانی سازیم ؟

چرا نگاه به گناه آلوده کنیم ؟

از کجا که برخی منظره ها ، عکس ها ، فیلم ها ، دام ابلیس نباشد که عفاف و پاکی ما را به بندکشد؟

توانایی و اراده ی ما در عمل خود را نشان می دهد .

تا چه حد ار عهده ی کنترل نگاه بر می آییم ؟

دو پلک است ، که گاهی باز است ، گاهی بسته و ...هر دو به اختیار ما !

در این گشودن و بستن چشم ، هزار رمزو راز و درد و درمان و طاعت و معصیت و روا و ناروا نهفته است.

آنان که خیلی اهل ادعایند و ئدم از اراد می زنند ، باید بتوانند حریف نگاه خود باشند و این دو پلک سبک و ظریف و مطیع فرمان را ، بر آنچه نباید ببندند . اگر نتوانیم چشم ونگاه را زیر فرمان داشته باشیم پس دیگر چه ادعایی؟

حیف نیست که از راه نگاه به جهنم برویم؟

همه چیز تو

harfehesab — Mon, 14 Jul 2008 17:12:18 GMT

چشماتو ببند ، حالا بشین یه گوشه ، بشین و فکر کن، به چی ؟ فکر کن و تصور کن ، تصور کن که هیچ کس نبود ، هیچ چیز نبود ، هیچ جا نبود ، برهوت واقعی ، یا یه چیزی فراتر ، خودت بودی با هیچ چیز ف وحشت خفه ات می کند ، قلبت تند تند می زند ، چشمانت هیچ را می بیند ، چشم می تواند چیزهایی که هیچ است ببیند ، وقتی هیچ را نبیند ، به مغز هشدار می دهد و تو احساس خطر می کنی ، چشمت همه چیز را نمی بیند ، اگر میدید ، اگر می توانست ، آنوقت مغزت از کار می افتاد ، دیگر پیام خطر را صادر نمی کرد ، آرام می گرفت ، سکوت می کرد ، از حرکت می ایستاد ، مثل قلبت ، لبانت ، دستانت ، پایت همه می ایستند که مبادا حرکتشان غافلشان کند ازدیدن همه چیز ، دلت نمی خواهد هیچ وقت همه چیز را از دست بدهی ، دلت می خواهد هیچ چیزهایت را بدهی و همه چیز را فقط داشته باشی ، همان همه چیزی که اگر به یکی بگویی من فقط آن را دارم به تو می خندد ، آن کس که هیچ چیز دارد به تو که همه چیز داری میخندد ، چشمان او همه چیز تو را نمیبند ، او مبهوت هیچ چیز خویش است ، اگر به همه چیزت رسیدی از او بخواه ، به او التماس کن که کورمان کند ، مثل تو که کور شدی و توانستی او را ببینی ، کورمان کند.

ای همه چیز هیچ چیز های عالم مارا به دیدن خودت نابینااز هیچ چیز ها کن .

پرونده ی پدر

harfehesab — Fri, 27 Jun 2008 06:04:18 GMT

نامت چه بود؟

-آدم

فرزند؟

-من را نه مادری نه پدر بنویس اول یتیم عالم خلقت

محل تولد؟

-بهشت پاک

اینک محل سکونت؟

-زمین خاک

آن چیست برگرده نهادی؟

-امانت است

قدّت؟

-روزی چنان بلند که همسایه خدا اینک به قدر سایه بختم به روی خاک

اعضای خانواده؟

-حوای خوب وپاک قابیل خشمناک هابیل زیر خاک

روز تولد؟

-در روز جمعه ای به گمانم که روزعشق

رنگت؟

-اینک فقط سیاه زشرم چنان گناه

چشمت؟

-رنگی به رنگ بارش باران که ببارد زآسمان

وزنت؟

-نه آن چنان سبک که پرم در هوای دوست نه آن چنان وزین که نشینم براین زمین

جنست؟

-نیمی مرا زخاک نیم دیگر خدا

شغلت؟

-درکار کشت امیدم به روی خاک

شاکی تو؟

-خدا

نام وکیل؟

-آن هم فقط خدا

جرمت؟

یک سیب از درخت وسوسه

تنها همین؟

-همین!!!

حکمت؟

-تبعید در زمین

همدست در گناه؟

-حوای آشنا

ترسیده ای؟

-کمی

زچه؟

-که شوم من اسیر خاک

آیا کسی به ملاقاتت آمده است؟

-بلی

که؟

-گاهی فقط خدا

داری گلایه ای؟

-دیگر گلایه نه ولی …

ولی که چه؟

-حکمی چنین آن هم به یک گناه!!؟

دلتنگ گشته ای؟

-زیاد

برای که؟

-تنها فقط خدا

آورده ای سند؟

-بلی

چه؟

-دو قطره اشک

داری تو ضامنی؟

-بلی

چه کس؟

-تنها کسم خدا

در آخرین دفاعت؟

-می خوانمش چنان که اجابت کند دعا

...................................................

برای شروع دوباره..........!

بیا

harfehesab — Sat, 12 Apr 2008 09:43:18 GMT

توان حرکت نداشت ، تمام بدنش لمس شده بود ، تنها به جسمی که روزی ساکنانش آن را مرکز عالم خلقت می خواندند وبعدها عده ای به جرم یافتن اینکه نه، آنچه مرکز جهان است نوری است که از شرق می آید و به غرب می رود ، به دار آویخته شدند ...و اکنون پس از قرنها گویی ساکنان آن جسم که زمین خاکی نامش نهادند، خود را مرکز عالم خلقت می دانند ، توبه کن گالیله ! ... چشمان متحیرش را تنها به همین زمین نه چندان خاکی دوخته بود ، می نگریست ومی گریست به آنچه بود و آنچه نبود و در اوراق تاریخ ساکنانش مدفون شده بود. می نگریست و می گریست به بارانی که می آمد و عزمش بر این بود که پاک کند ولی بی فایده بود ... می گریست وقتی میدید که انسان هایی در سرزمینی به زیبایی زیتون سبز تنها به جرم سبز بودنشان سرخ می شوند ، وقتی می دید عده ای می کشند ، ویران می کنند و آزادی را نجوا می کنند وحقوق بشرشان را با خالی کردن باروت سیاه بر قلب سفید کودکان به نمایش می گذارند .وقتی می دید کودکانی بر روی ثروتمند ترین خاک این زمین به جرم فقر جان می سپارند،وقتی می دید آنان که بودن یک نفرشان نبود هزاران نفر را معنی میدهد برای زیاد کردن خودشان به رحم های زنان خود پناه برده اند، وقتی می دید خوی های حیوانی آدمیان را به بازی گرفته و عده ای برای رهایی از عذاب بازی های حیوانی شان به هر آنچه که نباید روی آورده اند و افسار خویش را به د ست فسادشان داده اند ،(شگفتا که در این میان حیوانات هم از کارشان انگشت حیرت به دهان گرفته اند !) وقتی می دیدکه فریاد آزادی خواهان در میان صدای بمب و خمپاره و گلوله گم شده ...اینجا بود که قلبش آتش گرفت تمام توانش ربوده شده بود ، در میان آن همه سیاهی ، تنها انواری آسمانی که از مردانی راستین بر قلب آتش گرفته اش می تابید کمی آرامش می کرد ، با تمام قدرتی که داشت از آن جسم که اکنون جز لجن زار به چیز دیگری نمی ماند روی برگرداند ، آهی کشید ، آهی سوزنده تر از آتش قلبش که تمام وجودش را فرا گرفته بود ، او هم به جرم گناه زمینیان به آتش کشیده شد ...در واپسین لحظات عمرش تمام توانش را در صدایش جمع کرد و فریاد زد:بیا

خونه ی دلت چه شکلیه؟

harfehesab — Fri, 21 Mar 2008 12:45:18 GMT

تا به حال شده دلت بخواد یه خونه ی خشتی داشته باشی ؟دلت بخواد روی ایوون خونَت گلدونای شمعدونی بذاریو هر روز صبح بهشون آب بدی؟ یا یه باغچه ی کوچولو توی حیاط خونَت باشه که توش ریحون و جعفری و تربچه بکاری تا بعد از ظهرا بشینی توی ایوون و نون داغ و پنیر و ریحون بخوری ؟ صدای شر شر آب ناودون خونت توی روزای بارونی موسیقی وقتای دلتنگیت باشه یا راه رفتن توی کوچه باغ های نزدیک خونَت سرگرمیت باشه؟ آخ چه کیفی می ده اگه کفشاتو در بیاریو روی برگ هایی که توی پاییز از درختا می افتن راه بریو با آب بارون دوش بگیری! یا توی زمستونش بشینی زیر کرسی ، انار بخوری ! .... می دونم همه ی اینا رو دلت خواسته ! آخه تو دلت خیلی صافه ، ساده دلی!تو هنوز یادت نرفته که از خاکی ! تو هنوز بوی خاکی که با بارون گل شده رو می شنوی مست میشی ! آخه تو کارت خیلی درسته ! اما اگه یه وقتی دلت خواست که توی یه برج خونت باشه ، صبحا بعد از سونا و جکوزی ، ماشین آخرین سیستمت رو از پارکینگ در بیاریو با سرعت 180 بری تو اتوبان یه آهنگ راک هم گوش بدی ، بعدش هم بری پشت یه میز بشینی که مثلا مهندسی یا دکتر و یه عده بیان هی واست خم وراست بشن ، بعدش شب بیای جلوی شومینه ی گازی روی مبل چرمیت لم بدی و خودت رو با تلوزیون و ماهواره سرگرم کنی ، اگه تو با بوی ادکلن های فرانسوی یا خدای ناکرده با چیزهای دیگه ......استغفرالله !بدون که دلت یه صاف کاری می خواد! آخه توی هیچ کدوم از این چیزها خاک نبود، فقط تو خاک بودی که تو هم توشون گم شده بودی ! توی این روزگار دیگه خونه ی خشتی و کاهگلی کم پیدا می شه ! همشون خراب شدن ! همشون شدن برجای تجاری و مسکونی و....! دور و برت رو فقط برج پر کرده! ای کاش می شد همشون خونه ی کاهگلی بشن !

راهیان نور

Thu, 28 Feb 2008 12:00:18 GMT

به یاد شهدای هشت سال دفاع مقدس... تقدیم به رهروان راه نور

راهیان نور... طلائیه1

راهیان نور... طلائیه 2

راهیان نور... طلائیه3

راهیان نور... طلائیه4

راهیان نور... طلائیه5

التماس دعا